Search games
ESC

Hoe speel je Conquian

Conquian is een Mexicaans combinatiespel voor twee spelers, gespeeld met een kaartspel van 40 kaarten, waarbij elke speler 10 kaarten krijgt en ernaar streeft om 11 kaarten in geldige combinaties en reeksen op tafel te leggen. Kaarten die getrokken of gepakt worden, moeten onmiddellijk gemeld worden en mogen niet aan de hand worden toegevoegd.

Spelers
2
Moeilijkheid
Gemiddeld
Duur
Gemiddeld
Deck
40
Regels lezen

Hoe speel je Conquian

Conquian is een Mexicaans combinatiespel voor twee spelers, gespeeld met een kaartspel van 40 kaarten, waarbij elke speler 10 kaarten krijgt en ernaar streeft om 11 kaarten in geldige combinaties en reeksen op tafel te leggen. Kaarten die getrokken of gepakt worden, moeten onmiddellijk gemeld worden en mogen niet aan de hand worden toegevoegd.

2 spelers ​​Gemiddeld ​​Gemiddeld

Hoe speel je

Conquian is een Mexicaans combinatiespel voor twee spelers, gespeeld met een kaartspel van 40 kaarten, waarbij elke speler 10 kaarten krijgt en ernaar streeft om 11 kaarten in geldige combinaties en reeksen op tafel te leggen. Kaarten die getrokken of gepakt worden, moeten onmiddellijk gemeld worden en mogen niet aan de hand worden toegevoegd.

Conquian (ook gespeld als Coon Can of Cooncan) is het 19e-eeuwse Mexicaanse combinatiespel voor twee spelers dat algemeen wordt beschouwd als de voorvader van de gehele Rummy-familie. Het wordt gespeeld met een Spaans kaartspel van 40 kaarten of een standaard Frans kaartspel zonder de 8en, 9en en 10en. Elke speler krijgt 10 kaarten; de rest vormt een gedekte stok met één open starterskaart. Het kenmerkende aspect is dat een kaart die van de stok of de open kaart van de tegenstander wordt gepakt, onmiddellijk gemeld moet worden op tafel (als onderdeel van een nieuwe combinatie of reeks van drie of meer, of als uitbreiding van een bestaande); je voegt hem nooit toe aan je verborgen hand. De eerste speler die 11 kaarten op tafel heeft gemeld, inclusief de laatste kaart die deze beurt is gepakt, wint; als de stok opraakt voordat een van beiden dat haalt, is de ronde een gelijkspel. Een bijzondere 'verplichte melding'-regel maakt het spel diep tactisch: als je een open kaart weigert die een van je eigen melds op tafel legaal zou kunnen uitbreiden, kan je tegenstander je verplichten die toch te melden.

Snelreferentie

Doel
De eerste speler zijn die 11 kaarten in geldige meldingen (combinaties van 3-4 van dezelfde waarde of reeksen van 3+ van één kleur) op tafel heeft neergelegd, waarbij de 11e kaart de kaart is die deze beurt net is gepakt.
Opstelling
  1. 2 spelers gebruiken een Spaans kaartspel van 40 kaarten (of een kaartspel van 52 kaarten zonder 8en/9en/10en).
  2. Deel 10 kaarten per speler uit; de resterende 20 vormen de stok met de bovenste kaart open omgedraaid als startaflegkaart.
  3. Reeksvolgorde: A-2-3-4-5-6-7-J-Q-K (7 springt direct naar Boer in reeksen).
Aan jouw beurt
  1. Pak de bovenste aflegkaart (alleen als je hem onmiddellijk kunt melden) of trek de bovenste stokkaart.
  2. Meld de gepakte kaart nu (nieuwe 3+ melding of uitbreiding van een bestaande) of leg hem op de aflegstapel.
  3. Verplichte melding: tegenstander mag je verplichten een kaart te melden die bij een van je bestaande meldingen past.
Puntentelling
  • De eerste speler met 11 gemelde kaarten op tafel wint de ronde (en de pot of het sessiepunt).
  • Als de stok leegraakt voordat een speler 11 haalt, is de ronde een gelijkspel en gaat de inzet door naar de volgende gift.
  • Geen kaartpunten tellen; elke ronde wordt simpelweg gewonnen, verloren of gelijkgespeeld.
Tip: Houd een lange reeks aan beide kanten open in plaats van hem af te sluiten tot een nette driekaartcombinatie; reeksen accepteren meer toekomstige kaarten en helpen je de verplichte-meldingsmanipulatie te ontwijken.

Spelers

Precies 2 spelers zitten tegenover elkaar. Een methode naar keuze bepaalt de eerste deler (de laagste kaart bij het couperen is traditioneel); het delen wisselt elke ronde. Er zijn varianten voor 2 teams en meerdere spelers (Double Cooncan, Rumba/Sociable), maar het klassieke Conquian is strikt een duel.

Kaartspel

Een Spaans kaartspel van 40 kaarten (kleuren: Copas, Oros, Espadas, Bastos; waarden A, 2, 3, 4, 5, 6, 7, Sota [Boer], Caballo [Ruiter], Rey [Heer]) of een standaard kaartspel van 52 kaarten waaruit alle 8en, 9en en 10en zijn verwijderd. Rangvolgorde voor reeksen (laag naar hoog): A, 2, 3, 4, 5, 6, 7, J (Sota), Q (Caballo), K (Rey). Azen zijn altijd laag en wikkelen niet door. Een reeks in Conquian bevat dus de bijzondere 'sprong' van 7 naar Boer (7-J-Q is een geldige driekaartreeks; 6-7-J is ook een geldige driekaartreeks).

Doel

De eerste speler zijn die precies 11 kaarten gemeld heeft op tafel (in elke combinatie van combinaties en reeksen van elk 3 of meer kaarten), waarbij de kaart die net gepakt is de 11e completeert. Je hand begint met 10 kaarten; de 11e moet komen van de open aflegstapel of via een trekking van de stok.

Meldingen

  1. Een combinatie bestaat uit drie of vier kaarten van dezelfde waarde (bijv. drie 5en, vier Heren).
  2. Een reeks bestaat uit drie of meer opeenvolgende kaarten van dezelfde kleur, waarbij de rangvolgorde van het kaartspel wordt gerespecteerd (A, 2, 3, 4, 5, 6, 7, J, Q, K).
  3. Reeksen mogen aan beide uiteinden worden verlengd; combinaties mogen worden verlengd door de vierde kaart van dezelfde waarde toe te voegen.
  4. Kaarten mogen worden geleend van bestaande meldingen tijdens een beurt om nieuwe meldingen of nieuwe uitbreidingen te maken, mits elke melding op tafel geldig blijft (drie of meer kaarten) zodra je klaar bent. Als je bijvoorbeeld 5-6-7 van Schoppen hebt neergelegd, mag je de 7 van Schoppen weghalen om te gebruiken in een combinatie van drie 7en, maar alleen als de resterende 5-6 direct wordt aangevuld tot een reeks van minstens drie kaarten met een andere kaart uit je hand of de open kaart.
  5. Jokers en wildekaarten worden niet gebruikt in het klassieke spel.

Voorbereiding en Uitdelen

  1. Schud het kaartspel van 40 kaarten; de niet-deler mag couperen.
  2. Deel 10 kaarten uit aan elke speler, één of twee tegelijk (Pagat beschrijft vijf stapels van twee kaarten). De niet-deler is als eerste aan de beurt.
  3. Leg de resterende 20 kaarten gedekt neer als de stok tussen de spelers, en leg de bovenste kaart open ernaast als starterskaart voor de aflegstapel (de 'open kaart').
  4. Beide spelers kijken alleen naar hun eigen 10 verborgen kaarten; er wordt niets gemeld totdat het spel begint.

Spelverloop

  1. Openingszet: De niet-deler mag de open starterskaart pakken en deze onmiddellijk melden samen met twee of meer kaarten uit zijn hand, of hem weigeren. Als hij weigert, heeft de deler dezelfde optie. Als beiden de starterskaart weigeren, trekt de niet-deler de bovenste kaart van de stok en begint de normale beurtwisseling.
  2. Normale beurtwisseling: Als het jouw beurt is, is de huidige bovenste kaart van de aflegstapel beschikbaar. Je mag hem alleen pakken als je hem onmiddellijk kunt gebruiken in een nieuwe geldige melding (met minstens twee handkaarten) of als toevoeging aan een van je bestaande tafelmelds. Anders trek je één kaart open van de stok.
  3. De getrokken kaart moet gebruikt of afgelegd worden, niet bewaard. Als de open of getrokken kaart bij een geldige melding past, mag je hem spelen door hem op tafel te leggen (als onderdeel van een nieuwe 3+ melding met handkaarten, of door hem toe te voegen aan een van je bestaande meldingen). Als je niet kunt of wilt melden, wordt de kaart de nieuwe bovenste kaart van de aflegstapel voor je tegenstander.
  4. Verplichte melding: Als de kaart die je omkeert (van de stok of de aflegkaart van de tegenstander) legaal kan worden toegevoegd aan een van je eigen meldingen op tafel, mag je tegenstander eisen dat je hem daar neerlegt in plaats van hem af te leggen. Deze regel voorkomt dat je talmt met een kaart die het spel toch al voor jou zou beëindigen.
  5. Lenen en herschikken: Tijdens je eigen beurt, voordat je aflegt of de beurt doorgeeft, mag je je tafelmelds herschikken (een kaart lenen van een melding om een andere te vormen) zolang elke melding die aan het einde van je beurt nog op tafel ligt geldig is (3+ kaarten).
  6. Afleggen: Na elke geldige actie, als de kaart die je hebt gepakt niet is gemeld, leg je hem open op de aflegstapel. Als het de bovenste kaart van de stok was die je trok, leg je hem toch open neer; in dat geval gaat de beurt naar je tegenstander zonder een melding.
  7. Uitzondering (10 + 1 kaarten): Omdat je 11 gemelde kaarten nodig hebt om te winnen, houdt de winnende beurt altijd in dat je de 11e kaart met de kaart die je net hebt gepakt melds; je kunt niet winnen door alleen vanuit je hand te melden zonder die beurt een nieuwe kaart te pakken.

Winnen en Einde van de Ronde

  1. Winst: De eerste speler die op het moment dat hij zijn beurt voltooit 11 kaarten in geldige meldingen op tafel heeft, is de winnaar. De gepakte kaart moet deel uitmaken van de definitieve 11.
  2. Stok uitgeput (blokkade): Als de stok leeg raakt zonder dat een van de spelers 11 gemelde kaarten heeft bereikt, is de ronde een gelijkspel en scoort niemand. Bij wedstrijdspel schrijven sommige huisregels beide spelers een punt toe en wordt opnieuw gedeeld; anderen spelen de ronde opnieuw voor dezelfde inzet.
  3. Rummy in één slag: Sommige huisregels kennen een bonus of een dubbele inzet toe aan een speler die wint in één ononderbroken beurt met een enkele afrondende melding van 11 kaarten tegelijk (zeldzaam en ambitieus).
  4. Misdeling: Als een van de handen het verkeerde aantal kaarten heeft gekregen, is de deling ongeldig en deelt dezelfde deler opnieuw.

Scoren

  1. Conquian wordt traditioneel gespeeld als een inzetspel: beide spelers zetten aan het begin van de ronde in op een pot, de winnaar neemt de pot, en bij gelijkspel rolt hij door naar de volgende gift.
  2. Een veelgebruikt sessiedoel is als eerste 10 overwinningen behalen, of als eerste 100 inzeteenheden bereiken.
  3. Er worden geen kaartpunten geteld; de enige scoreringseenheid is het resultaat van de ronde (gewonnen, verloren of gelijkspel).

Veelvoorkomende varianten

  • Conquian met 52 kaarten: Houd de 8en, 9en en 10en in het spel voor een volledig kaartspel; reeksen lopen dan normaal van A tot en met K. Soms 'Amerikaans Conquian' of het moderne 'Rumino' genoemd.
  • Twice-Around Conquian: Doel is 15 gemelde kaarten in plaats van 11, met een deelgrootte van 13; maakt het spel langer en vermindert het effect van openingsgeluk.
  • Cooncan met twee kaartspellen: Gebruikt twee spellen van 40 kaarten (80 kaarten) en verhoogt het meldingsdoel naar 15; maakt vierkaartcombinaties veel voorkomender.
  • Zonder verplichte melding: Schrap de verplichte-meldingsregel voor een vergevingsgezinder spel; gangbaar bij casual familieplay.
  • Afleggen-dan-melden: Een vereenvoudigde regel waarbij de getrokken kaart altijd gebruikt of onmiddellijk afgelegd moet worden vóór enig lenen/herschikken (dichter bij modern Gin Rummy).
  • Partnerspel Conquian (vier spelers): 4 spelers in 2 partnerships, de meldingen van elk team worden gecombineerd; doel is 15. Zeldzaam, maar gedocumenteerd in Texas en Louisiana.

Tips en strategieën

  • De verplichte-meldingsregel is een tweesnijdend zwaard. Hij versnelt je spel wanneer een kaart past, maar je tegenstander kan hem gebruiken om je te dwingen tot een ongunstige melding die een latere herschikking verhindert. Houd je bestaande meldingen zo flexibel mogelijk.
  • Geef in de opening de voorkeur aan reeksen boven combinaties. Reeksen kunnen aan beide kanten worden uitgebreid, zodat ze vaker een latere kaart accepteren die anders verloren zou gaan.
  • Stel het melden van je eerste driekaartcombinatie uit als je hem verborgen in de hand kunt houden als mogelijke reeksuitbreiding; zodra een melding op tafel ligt, is het openbare informatie en helpt het je tegenstander bij het plannen van zijn aflegkaarten.
  • Let op welke aflegkaarten je tegenstander weigert. Een kaart die hij weigert, is een kaart die hij niet kan gebruiken; dat vertelt je of de stok nog de kaarten bevat die jij nodig hebt.
  • Blokkadestrategie: Als je zelf geen 11 kunt halen, richt je dan op het leegraken van de stok. Een gelijkspel is veel beter voor jou dan een verlies, en een blokkade forceren ontneemt je tegenstander de overwinning.
  • Leg de 7 of de Boer in je sterke kleur niet vroeg af; deze 'brugkaarten' vormen de sprong in de reeks van 7 naar Boer en zijn buitenproportioneel nuttig.
  • Tel je tegenstanders meldingen mentaal. Wanneer hij 8-9 kaarten op tafel heeft, is elke kaart die je aflegt een mogelijke winnende kaart voor hem; speel voorzichtiger en geef de voorkeur aan trekken van de stok boven hem jouw aflegkaart laten pakken.

Woordenlijst

  • Melding: Drie of meer kaarten die een geldige combinatie vormen op tafel: een combinatie (zelfde waarde) of een reeks (opeenvolgende kaarten van dezelfde kleur).
  • Combinatie: Drie of vier kaarten van dezelfde waarde.
  • Reeks: Drie of meer opeenvolgende kaarten van dezelfde kleur.
  • Stok: De gedekte stapel van 20 kaarten na het delen; er wordt van getrokken als er geen aflegkaart wordt gepakt.
  • Open kaart / Aflegkaart: De open stapel naast de stok; een speler mag de bovenste kaart alleen pakken door hem onmiddellijk te melden.
  • Verplichte melding: Regel die de tegenstander toestaat jou te dwingen een kaart te melden die een van jouw eigen tafelmelds zou uitbreiden.
  • Lenen / Herschikken: Een kaart van een bestaande melding verplaatsen om een andere te helpen vormen, mits alle meldingen die aan het einde van de beurt nog op tafel liggen geldig zijn (3+ kaarten).
  • Blokkade / Stok leeg: Uitkomst waarbij de stok leeg raakt zonder dat een van beiden 11 kaarten heeft gemeld; de ronde is een gelijkspel.
  • Rummy in één slag: De meldingsvereiste voltooien in één ononderbroken afsluitende beurt; een variant met bragging rights die in sommige kringen wordt gescoord met dubbele inzet.
  • Spaanse kleuren: Copas (bekers), Oros (munten), Espadas (zwaarden), Bastos (knuppels); het klassieke Conquian-spel gebruikt deze.

Tips & strategie

Conquian is een touwtrekken tussen flexibiliteit en tempo. Leg je meldingen pas op tafel als het moet; elke openbaar gemaakte melding geeft je tegenstander informatie en stelt je bloot aan verplichte-meldingseisen. Omgekeerd, zodra je 8 of 9 kaarten hebt gemeld, telt elke beurt: geef de voorkeur aan trekken van de stok boven het pakken van de aflegkaarten van de tegenstander, want het pakken van een aflegkaart verplicht je tot een specifieke melding die later in jouw nadeel kan worden herschikt.

Omdat elke gepakte kaart onmiddellijk gemeld moet worden, beloont Conquian handen die meerdere meldingsmogelijkheden tegelijk levend houden. De beste spelers spelen 'optiehanden' waarbij elk van meerdere trekkingen het benodigde totaal van 11 kaarten zou kunnen voltooien, terwijl ze tegenstanders bestraffen die hun hand vroeg aan één enkele meldingsketen vastleggen.

Weetjes & leuke feiten

De naam 'Conquian' is hoogstwaarschijnlijk een samentrekking van het Spaanse 'con quién' ('met wie'), de traditionele Mexicaanse roep voor een nieuwe partner aan de kaartentafel; hieruit ontleenden het Amerikaanse kaartspel 'Coon Can' en het Ierse 'Cooncan' hun naam. Ondanks zijn Mexicaanse wortels wordt Conquian tegenwoordig bijna nooit meer in Mexico gespeeld; het overleeft voornamelijk in zijn afstammelingen.

  1. 01Conquian wordt algemeen beschouwd als de voorvader van welke gehele familie van kaartspellen, en waar is het ontstaan?
    Antwoord De Rummy-familie, die Rum, Gin Rummy, Canasta en tientallen regionale varianten omvat; het spel zelf heeft een 19e-eeuwse Mexicaanse oorsprong.

Geschiedenis & cultuur

Conquian is gedocumenteerd in Mexico vanaf het midden van de 19e eeuw (de Mexicaanse edities van Edmond Hoyle uit 1850-1870 beschrijven het) en bereikte het Amerikaanse Zuiden via Texas kort daarna. Kaartspelhistorici, waaronder David Parlett, identificeren het als de wortel waaruit Rum, Rummy, Gin Rummy en uiteindelijk Canasta zijn gegroeid; de kenmerkende structuur 'meld drie of meer, reeks is dezelfde kleur' is een directe erfenis van Conquian.

Conquian staat op het historische kruispunt van Mexicaanse, Spaanse en Amerikaanse gokspellen. Het is een oprichtend lid van de Rummy-familie en duikt herhaaldelijk op in Wild West-fictie (The Virginian van Owen Wister bevat een Cooncan-hand als verhaalelement). Voor kaartspelhistorici is het een van de belangrijkste uitvindingen van de 19e eeuw.

Varianten & huisregels

De meest voorkomende moderne varianten houden het volledige kaartspel van 52 kaarten (waardoor de sprong van 7 naar Boer in reeksen vervalt), verhogen het meldingsdoel naar 15 in Twice-Around Conquian, gebruiken twee spellen voor een langer spel, versoepelen de verplichte-meldingsregel, of passen het spel aan voor vier spelers in vaste partnerships.

Voor families of beginners: speel met een volledig kaartspel van 52 kaarten (inclusief 8en, 9en en 10en) en schrap de verplichte-meldingsregel zodat het spel dichter bij standaard Rummy komt. Voor een zuiverder historische ervaring: gebruik een echt Spaans kaartspel en pas de verplichte-meldingsregel strikt toe.