Hoe speel je Shithead
Hoe speel je
Shithead (ook bekend als Palace, Shed, Karma) is het meest gespeelde aflegspel ter wereld. Raak je kaarten in hand kwijt, dan je drie open kaarten, dan je drie gedekte kaarten; de laatste speler die nog kaarten heeft, is de Shithead.
Shithead is een wereldwijd populair aflegspel, ook bekend als Palace, Shed, Karma, Pig of Crap. Elke speler heeft drie gedekte kaarten, drie open kaarten die bovenop de gedekte liggen, en drie kaarten in hand; de bijzonderheid is het gelaagde eindspel waarbij je hand, je zichtbare open kaarten en je onzichtbare gedekte kaarten in die volgorde moeten worden afgelegd. Elke beurt speel je één of meer kaarten die gelijk zijn aan of hoger zijn dan de bovenste kaart van de stapel, waarna je je hand aanvult tot drie kaarten uit de stok. Als je niet kunt spelen, pak je de hele aflegstapel op. Speciale kaarten (2, 10 en vaak 7 en 8) resetten, verbranden of keren de aflegstapel om, wat zorgt voor dramatische wendingen. De verliezer, die als laatste nog een kaart heeft wanneer iedereen anders al klaar is, is de 'Shithead' en deelt traditioneel de volgende ronde uit, een twijfelachtige eer die het spel gaande houdt in jeugdherbergen, keukens en campings wereldwijd.
Snelreferentie
- Deel 3 gedekte kaarten, 3 open kaarten daarbovenop en 3 handkaarten aan elke speler uit.
- Leg de rest als stok neer; draai geen beginkaart om.
- Ruil handkaarten met open kaarten vóór het spel, dan komt de laagste 3 uit.
- Speel één of meer kaarten van dezelfde waarde, gelijk aan of hoger dan de bovenkant van de stapel.
- Vul je hand aan vanuit de stok terug naar 3 zolang de stok duurt.
- Kun je niet spelen? Neem de hele aflegstapel op en beëindig je beurt.
- Nadat de hand leeg is, speel je open kaarten; daarna draai je gedekte kaarten blind om.
- 2 reset de stapel; 10 of vier van een soort verbrandt hem (speel opnieuw).
- 8 is transparant (de volgende speler verslaat de kaart eronder); 7 dwingt de volgende speel gelijk aan of lager te zijn.
- De laatste speler met kaarten is de Shithead en deelt de volgende ronde uit.
Spelers
2 tot 5 spelers met één kaartspel van 52 kaarten; voor 6 of meer voeg je een tweede kaartspel toe. Het spel is het beste met 3 of 4 spelers, waarbij de omloopsnelheid van kaarten hoog is maar de opneemstraf nog steeds pijn doet. Er wordt met de klok mee gespeeld; de speler met de laagste waarde (speciale kaarten uitgesloten) komt als eerste uit; de eerste deler wordt gekozen door voor de hoogste kaart af te nemen, en de verliezer van de vorige ronde deelt de volgende.
Kaartspel
Één standaard Frans kaartspel van 52 kaarten, zonder Jokers (voeg een tweede kaartspel toe voor 6 of meer spelers). Kaartwaarden, van laag naar hoog voor de regel 'gelijk aan of hoger': 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, J, Q, K, A. De 2 en de 10 zijn uit deze volgorde verwijderd omdat ze speciale krachten hebben (zie hieronder). Kleuren spelen geen rol, alleen de waarde.
Doel
Vermijd de laatste speler te zijn die nog kaarten heeft. Je moet eerst je handkaarten kwijtraken, dan je drie open tafelkaarten, en dan je drie gedekte tafelkaarten (blind gespeeld). De laatste speler die nog een kaart heeft, is de Shithead.
Voorbereiding en Uitdelen
- Schud het kaartspel grondig. De speler rechts van de deler mag couperen.
- Deel drie kaarten gedekt aan elke speler; dit zijn de gedekte kaarten. Kijk er niet naar.
- Deel drie kaarten open aan elke speler, direct bovenop hun gedekte kaarten gelegd; dit zijn de open kaarten.
- Deel drie kaarten open aan elke speler als handkaarten; dit zijn de handkaarten, verborgen voor anderen.
- Leg de overige kaarten gedekt in het midden als de stok.
- Ruilfase: Vóór het spel begint, mag elke speler vrij handkaarten uitwisselen met eigen open kaarten. Het doel is sterke kaarten (speciale krachten, Azen, Heren) naar de open laag te bevorderen.
- De speler met de laagste 3 komt als eerste uit door die open in het midden te spelen als begin van de aflegstapel; als er geen 3 is uitgedeeld, komt de laagste 4 uit, enzovoort.
Spelverloop
- Speel op jouw beurt één of meer kaarten van dezelfde waarde bovenop de aflegstapel, mits ze gelijk aan of hoger zijn dan de huidige bovenste kaart.
- Je mag meerdere kaarten van dezelfde waarde tegelijk spelen (bijvoorbeeld twee 7en op een 6); het spelen van vier van een soort activeert de verbrandingsregel hieronder.
- Na het spelen trek je uit de stok terug naar drie handkaarten zolang de stok duurt; zodra de stok leeg is, speel je puur met wat er overblijft.
- Kun je niet spelen? Je moet de hele aflegstapel in je hand nemen; je beurt eindigt zonder spel.
- Open-kaartensfase: Wanneer je hand en de stok beide leeg zijn, speel je direct vanuit je drie zichtbare open kaarten en kies je op jouw beurt een van hen alsof het een handkaart was.
- Gedekte-kaartensfase: Zodra je open kaarten ook weg zijn, draai je elke beurt blind één gedekte kaart om: als die de stapel verslaat, speel je hem en ga je door; als hij niet gespeeld kan worden, neem je zowel de kaart als de hele aflegstapel in je hand op, en op je volgende beurt moet je die handkaarten spelen vóór je nog meer gedekte kaarten omdraait.
- Het spel eindigt wanneer slechts één speler nog kaarten heeft; die speler is de Shithead.
Speciale Kaarten
- 2 (reset): Kan op elke kaart worden gespeeld, en elke kaart mag erna gespeeld worden. Behandel de stapel voortaan als waarde 2.
- 10 (verbranding): Kan op elke kaart worden gespeeld; wanneer gespeeld, gooi je de hele stapel buiten het spel. De speler van de 10 speelt onmiddellijk opnieuw.
- Vier van een soort (verbranding): Wanneer vier kaarten van dezelfde waarde bovenop de stapel liggen (tegelijk gespeeld of opeenvolgend gestapeld), wordt de stapel buiten het spel verbrand en speelt de speler die de vier compleet maakte opnieuw.
- 8 (transparant, veelgebruikte regel): Kan op elke kaart worden gespeeld; de volgende speler moet de kaart ónder de 8 verslaan, niet de 8 zelf. Gestapelde 8en blijven transparant.
- 7 (speel lager, veelgebruikte regel): De kaart die na een 7 volgt moet gelijk aan of lager dan 7 zijn, waarmee de gebruikelijke regel voor één beurt wordt omgekeerd. Standaard in veel huisregelsets maar niet universeel; spreek dit af vóór het spel.
- Boer keert om (optioneel): Sommige groepen gebruiken de Boer om de speelrichting om te keren. Niet universeel; verklaar dit tijdens de ruilfase.
Winnen en Verliezen
Er is geen positieve winnaar; iedereen die zijn laatste kaart aflegt, verlaat het spel veilig op volgorde van uitschakeling, en de laatste speler die nog kaarten heeft, is de Shithead. De Shithead deelt de volgende ronde uit en haalt traditioneel de volgende ronde drankjes. Voor toernooispel kennen sommige groepen plaatsen toe (1e, 2e, …) over meerdere handen en wijzen een sessiewinnaar aan.
Veelvoorkomende Varianten
- 3 (transparant): Vervangt de 8 als transparante kaart in veel regio's; de volgende speler verslaat de kaart onder de 3.
- 5 (onder-5): De 5 werkt als de 7 en dwingt de volgende spel om voor één beurt gelijk aan of lager te zijn.
- Heren verbranden: Sommige groepen behandelen de Heer in plaats van (of naast) de 10 als stapelverbrander.
- Vier gedekte kaarten: Deel vier kaarten per laag in plaats van drie voor een langer, genadelozer spel.
- Reeksen toegestaan: Sta reeksen van opeenvolgende waarden toe (bijvoorbeeld 7-8-9 van willekeurige kleuren) als één speel, in plaats van alleen groepen van gelijke waarde.
- Strikt opnemen: Als je opneemt terwijl de stok nog kaarten heeft, sla je je volgende trekbeurt over totdat je hand terugkeert naar drie.
- Blinde ruil: Vóór de ruilfase mogen spelers één open kaart uitwisselen met de open kaart van een andere speler als eenmalige 'sabotagregel'; puur sociaal.
Tips en strategieën
- Gebruik de ruilfase agressief. Verplaats 2en, 10en en Azen (of 8en bij transparante-8-regels) van je hand naar je open kaarten; die drie zichtbare kaarten zijn je reddingsboei nadat de stok op is.
- Bewaar verbrandingen voor hoge stapels. Een 10 of vier van een soort verspild op een lage stapel is zonde; bewaar hem tot de stapel wordt gedomineerd door een Heer of Aas die je niet kunt verslaan.
- Neem vroeg op als de stapel klein is. Paradoxaal genoeg is vroeg een kleine stapel opnemen terwijl de stok nog loopt vaak beter dan een kostbare 2 of 10 verbranden die je later nodig hebt.
- Tel de speciale kaarten. Houd mentaal bij hoeveel 2en, 10en, 7en en 8en er al geweest zijn. Als alle vier de 2en weg zijn, kan de stapel door je tegenstanders niet meer worden gereset.
- Timing je open kaarten. Haast je niet je open kaarten te spelen zodra je hand leeg is; als je nog handkaarten hebt, speel die eerst zodat je open vangnet intact is als de stok opraakt.
- Gedekte kaarten bluffen. Als je gedekte kaarten omdraait, begin met je meest kansrijke kaarten om grote stapels aan het einde te vermijden.
Woordenlijst
- Gedekte kaarten: De drie initiële gedekte kaarten die elke speler op tafel legt; aan het einde blind gespeeld.
- Open kaarten: De drie kaarten die open bovenop de gedekte kaarten liggen; gespeeld nadat de hand leeg is.
- Handkaarten: De drie privé gehouden kaarten; altijd de eerste laag om uit te spelen.
- Aflegstapel: De centrale stapel van gespeelde kaarten; kan door een 10 of vier van een soort uit het spel 'verbrand' worden.
- Verbranding: De aflegstapel volledig uit het spel verwijderen; de speler die verbrandt, speelt opnieuw.
- Transparante kaart: Een kaart (doorgaans de 8 of 3) die de effectieve waarde van de stapel voor de volgende speler niet bijwerkt.
- Shithead: De laatste speler die aan het einde van de ronde nog kaarten heeft.
Tips & strategie
De ruilfase is het meest bepalende moment van het hele spel: bevorder 2en, 10en en Azen naar je open kaarten zodat je, zelfs als de stok op is, nog een bruikbaar vangnet hebt. Verbrand geen hoogwaardige speciale kaarten zoals 10en of vier van een soort op een lage stapel; bewaar ze voor Heren en Azen die je niet kunt verslaan.
De kunst van Shithead is het timen van wanneer je opneemt. Paradoxaal genoeg kan vroeg de stapel opnemen terwijl de stok nog dik is, je een sterker eindspel geven dan je enige 2 of 10 verbranden om een kleine opname te vermijden. Houd de speciale kaarten bij die al verbrand zijn om precies te weten hoe verdedigbaar de stapel is.
Weetjes & leuke feiten
De grove primaire naam van het spel is de reden waarom het onder zoveel pseudoniemen reist; gezinsvriendelijke Engelstalige huishoudens noemen het vaak Palace of Karma, terwijl Duitse reizigers het kennen als Arschloch ('Aas der Ezels') en sommige Scandinavische groepen als Skitgubbe wanneer ze een minder grof label willen.
-
01Wat gebeurt er in Shithead met de aflegstapel wanneer een 10 wordt gespeeld, of wanneer vier kaarten van dezelfde waarde bovenop de stapel belanden?Antwoord De hele stapel wordt verbrand (uit het spel verwijderd) en de speler die de verbranding activeerde speelt onmiddellijk opnieuw.
Geschiedenis & cultuur
Shithead ontstond in de jaren zeventig en tachtig en verspreidde zich via Britse backpackers langs de jeugdherbergenpaden van Kathmandu en Zuid-Amerika. Het is een afstammeling van de Palace/President-familie van aflegspellen en deelt gelaagde open/gedekte-kaartemechanica met eerdere Finse en Chinese voorgangers.
Shithead is een van de meest wereldwijd verspreide moderne kaartspellen, van persoon tot persoon doorgegeven door reizigers in plaats van door uitgevers. De vele namen (Palace, Shed, Karma, Arschloch) en regionale speciale-kaartregels getuigen van hoe breed het is geadopteerd en aangepast sinds het einde van de 20e eeuw.
Varianten & huisregels
De meeste huisregels wisselen de ene speciale kaart voor de andere: transparante 3 in plaats van 8, onder-5 in plaats van 7, of Heren-verbrandingen in plaats van 10en. Het vergroten van de lagen naar vier elk verlengt het spel; het toestaan van opeenvolgende-waardereeksen verkort het door snellere kaartomloop.
Begin je met beginners, gebruik dan alleen de 2- en 10-specials om het bijhouden eenvoudig te houden. Voor ervaren groepen voeg je 7en (speel lager) en 8en (transparant) toe en sta je gelijke-waardenreeksen toe; voor een zeer lang spel deel je vier kaarten per laag uit en gebruik je twee kaartspellen.